Chemia Liceum Gimnazjum Testy Matura

Powrót

(N) Efekt wspólnego jonu

I. Zmieszanie roztworu słabo rozpuszczalnej soli i elektrolitu ze wspólnym jonem.

Do stężonego wodnego roztworu wodorotlenku glinu dodano roztwór chlorku glinu.
Al(OH)3Al3+ + 3OH      KSO=[Al3+]·[OH]3 
AlCl3Al3+ + 3Cl  
Dodanie jonów Al3+ do roztworu powoduje wzrost stężenia tych jonów. KSO jest wielkością stałą więc, aby została ona zachowana stężenie jonow OH w roztworze musi zmaleć. Zgodnie z regułą przekory dysocjacja cofa się i następuje wytrącenie osadu Al(OH)3.
Można powiedzieć, że wodorotlenek glinu rozpuszcza się słabiej w roztworze chlorku glinu niż w czystej wodzie.

II. Zmieszanie nasyconego roztworu soli, która dobrze, lub w miarę dobrze rozpuszcza się w wodzie i roztworu elektrolitu ze wspólnym jonem.

Do stężonego wodnego roztworu wodorowęglanu sodu dodano roztwór chlorku sodu.
NaHCO3Na+ + HCO3     
NaCl → Na+ + Cl  
Dodanie jonów Na+ do roztworu powoduje wzrost stężenia tych jonów. Zgodnie z regułą przekory dysocjacja cofa się, zmniejsza się rozpuszczalność wodorowęglanu sodu i następuje jego krystalizacja.

III. Zmieszanie roztworu słabego elektriolitu z roztworem mocniejszego elektrolitu ze wspólnym jonem.

Do stężonego wodnego roztworu kwasu octowego dodano roztwór kwasu chlorowodorowego.
CH3COOH ⇄ H+ + CH3COO     
HCl → H+ + Cl  
Dodanie jonów H+ do roztworu powoduje wzrost stężenia tych jonów w roztworze i cofnięcie dysocjacji kwasu octowego (zgodnie z regułą przekory).

Przekaż darowiznę
Załóż konto | Zaloguj się

Copyright 2011-2019Chem24.pl Ta strona internetowa wykorzystuje pliki cookies. Możesz określić metody zapisywania oraz dostępu do cookies w swojej przeglądarce internetowej lub w konfiguracji usługi.