Powrót

Etery

Wzór ogólny: R-O-R, R-O-Ar lub Ar-O-Ar

Przykłady eterów

CH3−CH2−O−CH2−CH3  etoksyetan*,  eter dietylowy

eter difenylowy fenoksybenzen, eter difenylowy 1,1'−oksydibenzen*

eter etylo-fenylowy etoksybenzen*, eter fenylowoetylowy

Kąt wiązania C−O−C w eterach jest mniejszy niż 180o i dlatego wykazują one niewielki moment dipolowy i są słabo polarne. Jednak nie wpływa to znacząco na temperatury topnienia i wrzenia - są one zbliżone do alkanów o porównywalnych masach cząsteczkowych i znacznie niższe niż izomeryczne alkohole.
Rozpuszczalność eterów w wodzie jest zbliżona do rozpuszczalności odpowiednich alkoholi.


 

Pełny tekst dostępny jest tylko dla zalogowanych



Otrzymywanie eterów Dehydratacja alkoholi etery symetryczne. Reakcja dehydratacji alkoholi prowadzi również do alkoholu etylowego w temp. 180oC prowadzi do otrzymania etylenu a w temp. 140oC - eteru. CH3−CH2−OH + HO−CH2−CH3  — H2SO4 → w której substratem jest protonowany alkohol a czynnikiem nukleofilowym druga cząsteczka alkoholu. Synteza Williamsona Reakcja polega na nukleofilowym ponieważ są one słabo reaktywne w substytucji nukleofilowej (nie reagują z alkoholami). CH3−CH2−ONa + Br−CH3  → CH3−CH2−O−CH3 Reaktywność eterów Etery są słabo reaktywne. Ulegają reakcji rozszczepienia zachodzącej pod wpływem stężonego kwasu w wysokiej temperaturze. R-O-Ar + HX →  R-X + Ar-OH
Copyright 2011-2020Chem24.pl