Powrót

Alotropia

Alotropia - występowanie odmian tego samego pierwiastka różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi. Odmiany alotropowe pierwiastka mogą różnić się między sobą strukturą krystaliczną lub liczbą atomów w cząsteczce.

Alotropia węgla
Odmiany alotropowe węgla: grafit, diament, grafen, fulereny, lonsdaleit i inne.

Grafit.

Ciemnoszary, nieprzezroczysty,  topi się w bardzo wysokiej temperaturze (3500-4000 st.C).
Ma strukturę warstwową, wiązania między warstwami są słabe i mogą się przesuwać - grafit jest miękki, śliski, może się ścierać.
Wewnątrz warstwy są wiązania kowalencyjne typu σ, między warstwami są słabe, zdelokalizowane wiązania typu π. Dzięki tej delokalizacji  grafit przewodzi prąd elektryczny.
grafit wiązania struktura
Zastosowanie:  tygle ogniotrwałe, klocki hamulcowe, elektrody, suche smary, pręty spowalniające w reaktorach jądrowych.

Diament.

Nie przewodzi prądu elektrycznego, dobrze przewodzi ciepło, bardzo twardy, posiada połysk, jest przezroczysty.

Atomy w diamencie są równomiernie rozłożone, mocne wiązania typu sigma mają taką samą długość - każdy atom połączony jest z 4 innymi atomami. Kryształ ma kształt czworościanu foremnego.
alotropia węgla diament struktura

Zastosowanie: noże do cięcia szkła, wiertła, w jubilerstwie (brylanty)

Pełny tekst dostępny jest tylko dla zalogowanych



Alotropia tlenu, ozon. Alotropia wgla, grafit, grafen, fuleren, diament. Alotropia siarki, siarka rombowa i jednoskona, siarka plastyczna, kwiat siarczany. Alotropia fosforu, fosfor biay i fosfor czerwony.
Copyright 2011-2021Chem24.pl