Powrót

Przemiany promieniotwórcze

Promieniotwórczość (radioaktywność) to zdolność  do samorzutnego rozpadu jąder atomowych niektórych pierwiastków chemicznych (pierwiastki promieniotwórcze). Jądra te rozpadają się ponieważ są nietrwałe - siły odpychania między protonami są zbyt. Emitując cząstki przekształcają się w trwałe jądra nowych atomów o mniejszej masie atomowej.

Trwałość jąder atomowych zależy od ilości protonów i neutronów.
W przybliżeniu można określić, że stosunek ilości protonów do ilości neutronów jest bliski 1 - 1,6 w trwałych izotopach lekkich pierwiastków (l.at. 1-20).
Powyżej liczby masowej 210 wszystkie izotopy są nietrwałe.

Przemian promieniotwórczych  nie klasyfikuje się jako przemian fizycznych ani jako reakcji chemiczych - są to reakcje jądrowe.


Przemiana α 

  • Przemiana α polega na wyrzuceniu z jądra atomu cząstki, która składa się z 2 protonów i 2 neutronów (jadra helu-4).
    Cząstki te oznacza się: α, 24α , 24He2+, 24He
  • Przemianom α ulegają nuklidy z nadmiarem protonów.

Atom, który uległ przemianie  α przekształca się w atom innego pierwiastka  o liczbie atomowej mniejszej o 2 i liczbie masowej mniejszej o 4.
Ogólnie: ZA X → Z-2A-4Y +  24α

 Przykłady rozpadów alfa:
92238U → 90234Th + 24α
90232Th → 88228Ra + 24α

Przemianę α można również zapisać z uwzględnieniem elektronów
ZA X → Z-2A-4Y +  24He2+ + 2e

Pełny tekst dostępny jest tylko dla zalogowanych



Przemiana β– Przemiana β+ Rodzaje promieniowania Okres połowicznego rozpadu - wzory na obliczanie. Promieniotwórczość naturalna. Szeregi promieniotwórcze. Wykorzystanie zjawiska promieniotwórczości. Wychwyt elektronu K. Prawo przesunięć Soddyego i Fajansa.
Copyright 2011-2020Chem24.pl