Powrót

Stała dysocjacji

Stała dysocjacji

− stała równowagi między jonami a cząsteczkami niezdysocjowanymi
- stosunek iloczynu stężeń jonów do stężenia cząsteczek niezdysocjowanych
- podaje się ją jako wielkość bezwymiarową

 Stała dysocjacji dla równania dysocjacji: AB ⇌ A+ + B

Stała dysocjacji

 

 

[A+], [B ] - stężenia molowe produktów w stanie równowagi
[AB] - stężenie molowe substratu w stanie równowagi, czyli stężenie cząsteczek niezdysocjowanych

Stężenia podnosi się do potęg równym liczbowo współczynnikom stechiometrycznym.
Stała dysocjacji nie zależy od stężenia elektrolitu.

Przykłady

HClO ⇌ H+ + ClO  HClO stała dysocjacji
 Ca(OH)2 ⇌ Ca2+ + 2OH  Ca(OH)2 stała dysocjacji

  

Pełny tekst dostępny jest tylko dla zalogowanych



Elektrolit słaby Stała równowagi Stężenie cząsteczek, które zdysocjowały Stężenie cząsteczek, które nie zdysocjowały Uproszczona stała równowagi po przekształceniach Elektrolit mocny Stała dysocjacji jest wielkością charakterystyczną dla  danego elektrolitu. Przykłady stałych dysocjacji Gdy dysocjacja przebiega w kilku etapach, dla każdego z nich można wyznaczyć stałą dysocjacji. Prawo rozcieńczeń Ostwalda Stała równowagi w obliczeniach
Copyright 2011-2020Chem24.pl