Powrót

Elektroujemność
 

Elektroujemność to zdolność atomu do przyciągania elektronów w utworzonym wiązaniu. Atomy pierwiastków o niższej elektroujemności bardziej przyciągają elektrony od atomów pierwiastków o wyższej elektroujemności.

Różnica w elektroujemności łączących się pierwiastków powoduje polaryzację wiązania. W przypadku bardzo dużej różnicy elektroujemności (np. sód i chlor) następuje przeskok elektronu do bardziej elektroujemnego atomu (chloru).

Rodzaj wiązania między atomami zależy od różnicy elektroujemności pierwiastków, które się łączą.

Skala elektroujemności Paulinga – skala na której uszeregowane są pierwiastki w zależności od elektroujemności.

Najbardziej elektroujemne pierwiastki to niemetale (duża wartość elektroujemności) – mają zdolność do przyłączania elektronów np. Br + 1e → Br

Najmniej elektroujemne pierwiastki to metale (elektrododatnie, mała wartość elektroujemności) – mają zdolność do oddawania elektronów np. Na → Na+ + 1e

Elektroujemność zależy od:

  • liczby protonów w jądrze - im większy ładunek jądra, tym atom silniej przyciąga elektrony
  • odległości elektronów od jądra (promienia atomu) – im mniejszy promień tym elektrony są silniej przyciągane.
Pełny tekst dostępny jest tylko dla zalogowanych



- Elektroujemność w układzie okresowym. - Dlaczego w każdym okresie elektroujemność wzrasta wraz ze wzrostem liczby atomowej - Jak zmienia się elektroujemność wraz ze wzrostem liczby atomowej w grupie - Elektroujemność metali i niemetali
Copyright 2011-2020Chem24.pl