Powrót

Wiązania kowalencyjne, spolaryzowane, kordynacyjne

Wiązanie kowalencyjne (atomowe):

  • powstaje między takimi samymi atomami lub różnymi atomami, jeśli różnica ich elektroujemności wynosi 0,4 i mniej
  • są wiązaniami mocnymi
  • chmury elektronowe tych atomów nakładają się na siebie i powstają wspólne pary elektronowe jednakowo przyciągane przez oba jądra atomów
  • wiązania tworzą się z niesparowanych elektronów
  • wspólna para elektronowa tworząca wiązanie to 2 elektrony walencyjne, z których każdy pochodzi od innego atomu i nazywa się wiążącą parą elektronową - elektrony do "wspólnego użytku". W ten sposób każdy z atomów uzyskuje oktet elektronowy
  • wspólna para elektronowa tworzy pojedyncze wiązanie kowalencyjne, analogicznie 2 pary elektronowe tworzą wiązanie podwójne, 3 pary elektronowe – wiązanie potrójne.

    Część elektronów walencyjnych może nie tworzyć wiązań – nazywa się je elektronami niewiążącymi i tworzą one wolne (niewiążące) pary elektronowe.


wiązanie kowalencyjne

Elektrony niesparowane, które utworzą wiązanie
− elektrony tworzące wiązanie
Cl:   3s[ ↑↓ ]   3p[ ↑↓ | ↑↓ | ↑  ]    N:   2s[ ↑↓ ]  2p[↑  |   | ↑  ]  

Pełny tekst dostępny jest tylko dla zalogowanych



- Polaryzacja wiązania - Cząsteczka polarna - dipol - Warunki powstania dipoli - Budowa cząsteczki a moment dipolowy - Rodniki - Wiązanie koordynacyjne - Donor i akceptor pary elektronowej - Właściwości substancji kowalencyjnych - Kryształy kowalencyjne - Kryształy cząsteczkowe (molekularne)
Copyright 2011-2020Chem24.pl