Gazy szlachetne

Do gazów szlachetnych należą: hel (He), neon (Ne), argon (Ar), krypton (Kr), ksenon (Xe) i radon (Rn). 

Ogólne właściwości gazów szlachetnych

• Bardzo niska reaktywność chemiczna. Gazy szlachetne rzadko wchodzą w reakcje chemiczne, choć w ekstremalnych warunkach mogą tworzyć niektóre związki, np. ksenon może reagować z fluorem i tlenem.
• Nie palą się i palenia nie podtrzymują.
• W stanie gazowym są bezbarwne, bezwonne i bezsmakowe. W stanie ciekłym również pozostają bezbarwne.
• Mają bardzo niskie temperatury topnienia i wrzenia, co oznacza, że są gazami nawet w niskich temperaturach. 
• Rozpuszczają się słabo w wodzie i nie oddziałują chemicznie z cząsteczkami wody, co czyni je chemicznie obojętnymi również w środowisku wodnym.
• Są izolatorami cieplnymi i elektrycznymi, ponieważ nie przewodzą prądu elektrycznego ani ciepła. Mają też małe zdolności do oddziaływania z promieniowaniem elektromagnetycznym.
• Mają zdolność do świecenia w różnych kolorach pod wpływem wyładowań elektrycznych. Przykładowo, neon świeci na czerwono-pomarańczowo, ksenon na niebiesko, a hel na różowo. Właściwość ta jest wykorzystywana w neonowych reklamach świetlnych i lampach wyładowczych.

Zastosowania gazów szlachetnych

Hel (He)
Używany do napełniania balonów i sterowców (ze względu na niską masę i bezpieczeństwo), a także jako gaz ochronny w spawaniu i kriogenice (ponieważ skrapla się w bardzo niskiej temperaturze).
Neon (Ne)
Znany z zastosowań w oświetleniu neonowym, gdzie świeci na czerwono-pomarańczowo pod wpływem prądu elektrycznego.
Argon (Ar)
Używany jako gaz ochronny w spawaniu i lutowaniu oraz w żarówkach.
Krypton (Kr) i ksenon (Xe)
Stosowane w oświetleniu specjalistycznym, lampach błyskowych oraz w medycynie jako składnik znieczulenia.
Radon (Rn)
Jest radioaktywny i występuje naturalnie w skorupie ziemskiej. Jego zastosowanie jest ograniczone ze względu na szkodliwość i ryzyko związane z promieniowaniem.