Powrót

Wiązania kowalencyjne, spolaryzowane, koordynacyjne

Spis treści

Wiązanie kowalencyjne (atomowe)
  • Charakterystyka
  • Wolne (niewiążące) pary elektronowe
Wiązania kowalencyjne spolaryzowane
  • Dipol (cząsteczka polarna)
  • Moment dipolowy
Wiązania koordynacyjne (semipolarne, donorowo-akceptorowe)
  • Charakterystyka
  • Wiązanie koordynacyjne w cząsteczce tlenku węgla(II)
  • Wiązanie koordynacyjne w jonie NH4+
Właściwości substancji kowalencyjnych
  • Kryształy kowalencyjne
  • Kryształy cząsteczkowe (molekularne)
  • Przewodnictwo elektryczne.
  • Półprzewodniki.
  • Rozpuszczalność
Rodniki
Krótkie podsumowanie

Wiązania kowalencyjne i ich odmiany stanowią podstawowy sposób łączenia się atomów w cząsteczki. Pozwalają zrozumieć, jak powstają wspólne pary elektronowe, dlaczego niektóre cząsteczki są polarne oraz w jaki sposób atomy mogą przekazywać sobie elektrony w formie pary donorowo‑akceptorowej.

Materiał przeznaczony dla uczniów liceum realizujących podstawę programową z chemii.

Czego dowiesz się z tego artykułu

  • na czym polega wiązanie kowalencyjne i kiedy powstaje
  • czym różni się wiązanie kowalencyjne spolaryzowane od niespolaryzowanego
  • jak powstaje dipol i od czego zależy polarność cząsteczki
  • co to jest moment dipolowy i jak go interpretować
  • na czym polega wiązanie koordynacyjne (donorowo‑akceptorowe)
  • jakie właściwości mają substancje z wiązaniami kowalencyjnymi
  • czym są rodniki i dlaczego zawierają niesparowane elektrony

Fragment artykułu

Wiązanie kowalencyjne powstaje wtedy, gdy dwa atomy tworzą wspólną parę elektronową. Elektrony te są jednakowo przyciągane przez oba jądra, dzięki czemu atomy uzyskują trwałą konfigurację elektronową. Jeśli różnica elektroujemności między atomami jest niewielka, wiązanie ma charakter niespolaryzowany.

Gdy różnica elektroujemności jest większa, wspólna para elektronowa przesuwa się w stronę bardziej elektroujemnego atomu. Powstaje wtedy wiązanie spolaryzowane, które może prowadzić do utworzenia dipolu — cząsteczki posiadającej biegun dodatni i ujemny.

Ucz się skutecznie, dokładnie pod wymagania

  • Pełne wyjaśnienia krok po kroku
  • Ilustracje i schematy przedstawiające rodzaje wiązań
  • Dostęp do wszystkich działów podręcznika
  • Brak reklam i zbędnych dodatków
Odblokuj pełną treść

Dołącz do tysięcy uczniów uczących się z Chem24. Bez zobowiązań.

Pełna wersja artykułu zawiera

  • szczegółowe omówienie wiązań kowalencyjnych, spolaryzowanych i koordynacyjnych
  • przykłady cząsteczek z różnymi typami wiązań
  • wyjaśnienie powstawania dipoli i warunków ich istnienia
  • opis momentu dipolowego i jego znaczenia
  • schematy przedstawiające przesunięcie par elektronowych
  • charakterystykę kryształów kowalencyjnych i molekularnych
  • omówienie rodników i ich roli w chemii
  • tabelaryczne porównanie rodzajów wiązań

Chcesz kontynuować naukę?

  • Dostęp do pełnych lekcji i przykładów
  • Wyjaśnienia trudnych pojęć krok po kroku
  • Możliwość zadawania pytań
  • Zero reklam
Przejdź do pełnej treści

Ucz się szybciej i skuteczniej z Chem24.

Najczęstsze pytania

Kiedy wiązanie kowalencyjne staje się spolaryzowane?

Gdy różnica elektroujemności między atomami jest większa niż 0,4, wspólna para elektronowa przesuwa się w stronę bardziej elektroujemnego atomu.

Co decyduje o tym, czy cząsteczka jest dipolem?

O polarności cząsteczki decyduje zarówno obecność wiązań spolaryzowanych, jak i jej kształt przestrzenny — siły polaryzacji muszą się sumować, a nie znosić.

Na czym polega wiązanie koordynacyjne?

To odmiana wiązania kowalencyjnego, w której wspólna para elektronowa pochodzi od jednego atomu — donora, a drugi atom pełni rolę akceptora.

Powiązane zadania

Powiązane testy