Powrót

Zadania maturalne z chemii – Termochemia i kinetyka chemiczna – liceum

Dział Termochemia i kinetyka chemiczna wprowadza ucznia w świat energii reakcji i szybkości ich przebiegu, łącząc opis jakościowy z rachunkami liczbowymi. Rozwiązując poniższe zadania maturalne z chemii z termochemii i kinetyki dla liceum, nauczysz się analizować znaki i wartości entalpii, rozróżniać procesy egzotermiczne i endotermiczne, przewidywać wpływ temperatury i ciśnienia na wydajność reakcji oraz stosować zasadę Le Chateliera do układów w stanie równowagi. Jednocześnie będziesz ćwiczyć wyznaczanie stałej szybkości reakcji, obliczanie szybkości w różnych momentach jej przebiegu oraz interpretację wykresów zależności stężenia i szybkości od czasu.

Ten zestaw obejmuje typowe zadania maturalne z termochemii i kinetyki chemicznej – poziom rozszerzony, m.in. obliczanie entalpii reakcji z danych o entalpiach tworzenia lub spalania, analizę rozkładu nadtlenku wodoru według równania kinetycznego pierwszego rzędu, wyznaczanie rzędu reakcji z wykresów oraz zadania dotyczące przemian fazowych, takich jak parowanie i skraplanie. Systematyczna praca z tym działem pozwala zbudować solidne zrozumienie zależności między energią, szybkością i równowagą chemiczną, co jest kluczowe na maturze rozszerzonej z chemii.

Chcesz zobaczyć pełne rozwiązania krok po kroku?

Uzyskaj dostęp do 1136 zadań z chemii i ucz się skutecznie.

Odblokuj pełną treść

Dołącz do setek uczniów przygotowujących się do sprawdzianów i matury.

Poniżej znajdziesz przykładowe zadania z działu Termochemia i kinetyka chemiczna (2011 - 2014r.). Pełny zbiór zawiera 1136 z chemii rozszerzonej.
Zadanie ID: 1563

P2013 / Zadanie 5. (1p)

Poniżej przedstawiono informacje o efektach energetycznych reakcji przeprowadzonych w dwóch odrębnych układach I i II.

I  2H2O(c) + O2(g) → 2H2O2(c)         ΔH1o = 196 kJ

II 3H2 (g) + N2 (g) ⇄ 2NH3 (g)          ΔH2o = 92 kJ

Uzupełnij poniższe zdania, podkreślając właściwe określenie w każdym nawiasie.

Reakcja zachodząca w układzie I (wymaga / nie wymaga) dostarczenia energii, ponieważ jest procesem (egzoenergetycznym / endoenergetycznym).

Ogrzanie w warunkach izobarycznych układu II, który osiągnął stan równowagi, spowoduje (wzrost / spadek) wydajności otrzymywania amoniaku.


Zadanie ID: 1638

2013 / Zadanie 7. (2 pkt)

W poniższej tabeli podano schematyczne zapisy równań i informacje o przebiegu dwóch reakcji chemicznych.

  Schematyczny zapis
równania reakcji
Informacja dotycząca przebiegu reakcji
Reakcja 1. 2AB(g) ⇄ A2(g) + B2 (g) Podwyższenie temperatury układu
znajdującego się w stanie równowagi powoduje
spadek wydajności reakcji otrzymywania
substancji A2.
Reakcja 2.  X2(g) + 3Y2 (g) ⇄ 2XY3(g) Podczas otrzymywania produktu XY3 ciepło
jest przekazywane z układu do otoczenia.

 a) Na podstawie powyższego opisu określ typ reakcji 1. i typ reakcji 2. ze względu na ich efekt cieplny.


Reakcja 1. ..............................................................................................

Reakcja 2. ...............................................................................................

Załóżmy, że oba rozważane układy osiągnęły w pewnej temperaturze stan równowagi.

b) Wskaż numer reakcji, której wydajność nie zmieni się po zmianie ciśnienia panującego w układzie.

....................................


Zadanie ID: 1654

[2011]  Na wykresie zilustrowano zmianę energii podczas przebiegu reakcji opisanej równaniem A (s) + AB2 (g) ⇄ 2AB (g).

zmiana energii wykres matura

Oceń, jak zmieni się (wzrośnie czy zmaleje) wydajność reakcji otrzymywania produktu AB, jeżeli w układzie będącym w stanie równowagi nastąpi

a) wzrost temperatury w warunkach izobarycznych (p = const).

..........................................................................................................

b) wzrost ciśnienia w warunkach izotermicznych (T = const).

.........................................................................................................


Zadanie ID: 1655

[2011]  Reakcja A + 2B ⇄ C przebiega w temperaturze T według równania kinetycznego v = k·cA·cB2.

Początkowe stężenie substancji A było równe 2 mol · dm−3 , a substancji B było
równe 3 mol · dm−3 . Szybkość początkowa tej reakcji była równa 5,4mol·dm−3·s−1 .

Oblicz stałą szybkości reakcji w temperaturze T, wiedząc, że dla reakcji przebiegającej według równania kinetycznego v = k·cA·cB2 stała szybkości k ma jednostkę: mol−2·dm6·s−1 .


Zadanie ID: 1656

[2011] Reakcja A + 2B ⇄ C przebiega w temperaturze T według równania kinetycznego v = k·cA·cB2.

Początkowe stężenie substancji A było równe 2 mol · dm−3 , a substancji B było równe 3mol·dm−3. Szybkość początkowa tej reakcji była równa 5,4mol·dm−3·s−1.

Korzystając z powyższych informacji, oblicz szybkość reakcji w momencie, gdy przereaguje 60% substancji A. Wynik podaj z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku.


Zadanie ID: 1658

2013 / Zadanie 8. (3 pkt)

Rozkład nadtlenku wodoru w obecności pewnego katalizatora przebiega według równania kinetycznego

v = k*c H2O2

Do próbki z roztworem nadtlenku wodoru o stężeniu 20,0 mol*dm –3 dodano katalizator i stwierdzono, że po upływie 5 minut stężenie nadtlenku wodoru zmalało do 14,5 mol*dm –3, po upływie 10 minut wynosiło 10,6 mol*dm –3, a po upływie 15 minut było równe 7,8 mol*dm –3. Stała szybkości reakcji w warunkach prowadzenia procesu wynosi k = 0,063 min –1 .

a) Korzystając z informacji, uzupełnij poniższą tabelę, a następnie narysuj wykres zależności stężenia nadtlenku wodoru od czasu.

czas, min 0 5 10 15
stężenie mol*dm–3        

 b) Na podstawie odpowiednich obliczeń i wykresu ustal, po jakim czasie szybkość reakcji będzie równa 0,819 mol·dm–3 ·min–1.

 

 


Zadanie ID: 1659

2014 / Zadanie 13. (2 pkt)

W tabeli podano wartości standardowej molowej entalpii trzech reakcji.

Równanie reakcji Standardowa molowa entalpia
C2H6(g) + 3,5 O2(g) → 2CO2(g) + 3H2O(c) ΔspHoC2H6 = -1560,7kJ*mol-1  
C2H4(g) + 3 O2(g) → 2CO2(g) + 2H2O(c) ΔspHoC2H4 = -1411,2kJ*mol-1  
H2(g) + 0,5 O2(g) → H2O(c) ΔtwHoH2O = -285,8kJ*mol-1  

J. Sawicka, A. Janich-Kilian, W. Cejner-Mania, G. Urbańczyk, Tablice chemiczne, Gdańsk 2001.

Na podstawie powyższych danych oblicz standardową molową entalpię reakcji uwodornienia etenu ΔHox, która zachodzi zgodnie z równaniem:

C2H4(g) + H2(g)  C2H6(g)

Wynik podaj z dokładnością do pierwszego miejsca po przecinku.


Zadanie ID: 1660

2014 / Zadanie 30. (1 pkt)

Benzen wrze pod ciśnieniem 1000 hPa (1 bar) w temperaturze 352,2 K. Standardowa molowa entalpia parowania benzenu w temperaturze przemiany wynosi 30,8 kJ·mol–1.

P.W. Atkins, Chemia fizyczna, Warszawa 2001.

Na podstawie powyższej informacji oceń, czy skraplanie benzenu w temperaturze 352,2 K jest przemianą egzo- czy endotermiczną.

.....................................................................................................................


Zadanie ID: 2539

2012.V./ Zadanie 17. (2 pkt)
Badano szybkość trzech reakcji chemicznych zachodzących zgodnie z równaniami:
Reakcja I: A → B
Reakcja II: 2D → E
Reakcja III: F + G → H
Na wykresach przedstawiono zależność szybkości tych reakcji od stężeń molowych ich substratów oznaczonych symbolami A, D i F.
matura chemia kinetyka
vI, vII, vIII – szybkości reakcji I, II i III
cA , cD , cF – stężenia molowe substratów A, D i F
Rząd reakcji ze względu na wybrany substrat to wykładnik potęgi, w której stężenie molowe danego substratu występuje w równaniu kinetycznym tej reakcji.

a) Przeanalizuj powyższe wykresy i uzupełnij tabelę, określając rząd reakcji I ze względu na substrat A oraz rząd reakcji III ze względu na substrat F.

Reakcja I II III
Rząd reakcji   drugi  

b) Dokończ poniższy zapis, tak aby otrzymać równanie kinetyczne reakcji II.
vII = k· ..........


Zadanie ID: 2571

2012.V. / Zadanie 7. (2 pkt)
Poniżej podano wartości standardowej entalpii tworzenia trzech związków chemicznych.
CO2 (g)         ΔH01 = – 394 kJ·mol–1  
CaO (s)        ΔH02 = – 635 kJ·mol–1 
CaCO3 (s)    ΔH03 = – 1207 kJ·mol–1 
Na podstawie: K.-H. Lautenschlłauml;ger, W. Schrłouml;ter, A. Wanninger, Nowoczesne kompendium chemii, Warszawa 2007
Korzystając z powyższych danych, oblicz wartość entalpii ΔHx reakcji rozkładu 50 gramów węglanu wapnia, która zachodzi zgodnie z równaniem
CaCO3 (s) → CaO (s) + CO2 (g) 



Powrót