Powrót

Dysocjacja elektrolityczna wodorotlenków

Elektrolity i nieelektrolity

Elektrolity to substancje, które przewodzą prąd w wodzie dzięki obecności jonów. Przykłady: Sól kuchenna (NaCl). Kwas solny (HCl). Wodorotlenki, jak NaOH czy KOH.

Nieelektrolity to substancje, których roztwory NIE przewodzą prądu, bo nie wytwarzają jonów. Przykłady: Cukier (glukoza, sacharoza). Alkohol etylowy (C₂H₅OH).

Co to jest dysocjacja elektrolityczna?

Dysocjacja elektrolityczna to proces, w którym cząsteczki związków chemicznych rozpadają się na jony podczas rozpuszczania w wodzie.
Zjawisko to występuje w przypadku elektrolitów, czyli substancji, które w wodzie tworzą roztwory przewodzące prąd elektryczny.
Nie wszystkie substancje chemiczne mogą rozpadać się na jony, ponieważ ich wiązania chemiczne nie pozwalają na taki proces.

Substancje chemiczne mogą być zbudowane z atomów, cząsteczek lub jonów.
Atomy i cząsteczki to drobiny elektrycznie obojętne.
Jony to drobiny mające ładunek elektryczny.

  • Kationy – to jony mające ładunek dodatni.
  • Aniony – to jony mające ładunek ujemny.

Jak dysocjują wodorotlenki?

Wodorotlenki dysocjują na

  • kationy metalu - np. Na+, K+, Ca2+  
  • aniony wodorotlenkowe OH  

Ogólny schemat reakcji:
M(OH)n → Mn+ + nOH  
gdzie M - atom metalu, OH - grupa wodorotlenkowa, n - ilość grup wodorotlenkowych zależna od wartościowości metalu
Mn+ - kation metalu z ładunkiem n+ (równym ilości grup wodorotlenkowych),  OH  - anion wodorotlenkowy

Przykładowe równania reakcji dysocjacji elektrolitycznej wodorotlenków

  • NaOH → Na+ + OH    
    wodorotlenek sodu dysocjuje na kation sodu Na+  i anion wodorotlenkowy OH  
  • KOH → K+ + OH   
    wodorotlenek potasu dysocjuje na kation potasu i anion wodorotlenkowy
  • Ca(OH)2 → Ca2+ + 2 OH   
    wodorotlenek wapnia dysocjuje na kation wapnia i 2 aniony wodorotlenkowe

Wodorotlenki to substancje, które po wprowadzeniu do wody tworzą jony OH.

Roztwory wodorotlenków mają odczyn zasadowy i dlatego barwią

  • papierek wskaźnikowy na niebiesko
  • fenoloftaleinę na malinowo.

Dlaczego dysocjacja jest ważna?

Dzięki dysocjacji:

  • Można tworzyć roztwory przewodzące prąd, co jest wykorzystywane np. w bateriach.
  • Rozumiemy, dlaczego niektóre substancje, jak sól kuchenna, są świetnymi elektrolitami, a inne, jak cukier, nie.
  • Chemia staje się kluczem do zrozumienia procesów biologicznych, takich jak przekazywanie impulsów nerwowych (w końcu tam też działają jony!).